ฉันชอบแป้งพับ

สิ่งที่ชอบมากเลยก็คือตอนเด็กชอบแอบเอาแป้งพับของแม่มาทาเล่นตอนนั้นเด็กมากคือชอบมากเวลาแม่ไม่อยู่บ้านคือต้องแอบเอาเครื่องสำอางของแม่มาแต่งหน้าเล่นแล้วแบบคือแอบทำยังงั้นมาสักพักจนแป้งแม่หมดแม่ก็ถามว่าทำไมแป้งมันหมดยังไม่ได้ใช้นี้ก็ได้แต่ตอบว่าไม่รู้ แล้วผ่านไปแม่ก็ซื้อแป้งพับมาใหม่เราก็ยังคงเอาแป้งพับแม่มาเล่นอยู่ตานี้เราก็กลัวถ้าเราทาเยอะแล้วเดียวแป้งหมดเดียวแม่จะรู้เราก็เลยแก้ปัญหาโดยการทาแค่ครึ่งหน้าครึ่งในที่นี้คือครึ่งแบบคางมาแค่จมูกอันนี้ก็เป็นความสุขในวัยเด็กที่โครตมีความสุขเลยก็ว่าได้แล้วก็ยังจำได้แม่นตลอดมา

สวยจ๊ะแม่
สวยทั้งนั้น
โฆษณา

ฉันชอบฟังเพลงเวลาเดินทาง

เวลาเดินทางไหนหรือต้องนั่งรถไปไหนสักที่ฉันชอบที่จะหยิบหูฟังขึ้นมาฟังเพลงทุกๆครั้ง เพราะรู้สึกว่าการฟังเพลงในการเดินทางมันรู้สึกเหมือนได้อยู่ในโลกส่วนตัวแล้วไม่ว่าปลายทางที่เราจะไปมันจะไกลสักแค่ไหนขอแค่ได้ฟังเพลงฉันจะรู้สึกเพลิดเพลินแล้วไม่รู้สึกเบื่อหน่ายกับการเดินทางสักนิดแถมยังรู้สึกว่าหนทางดูใกล้ขึ้นอีกตางหาก แล้วเพลงยังมีผลต่อการที่ทำให้เราไม่เครียดในขณะเดินทางไม่ว่าจะเราจะขึ้นรถสาธารณะที่มีผู้คนมากๆ แค่หยิบหูฟังขึ้นมาก็รู้สึกว่ารถทั้งคันเหมือนมีแค่เราคนเดียวที่นั่งมา แต่ถ้าวันไหนลืมเอาหูฟังมาจะรู้สึกเซ็งทันที

อยากให้โลกรู้ว่าเพลงเพราะ

ฉันชอบงู

คนส่วนใหญ่แค่ได้ยินชื่อก็คงกลัวกันแล้วสินะ แต่สำหรับฉัน ฉันรู้สึกชอบและหลงใหลมันมากแต่ก็คงยกเว้นงูตามธรรมชาตินะ งูที่ฉันชอบและหลงใหลมันเป็นงูที่เพาะพันธุ์ในไทยไว้เป็นสัตว์เลี้ยงอีกหนึ่งชนิดของวงการสัตว์แปลกและเหตุผลที่ฉันชอบมันเกิดจากความกลัวแบบคนทั่วไปนั้นแหละแต่ด้วยความอยากรู้อยากลองฉันจึงเปิดใจลองไปจับงูที่งานแสดงโชว์แล้วก็รู้สึกว่าพวกมันก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด เป็นงูที่เลี้ยงโดยเฉพาะมันก็น่ารักดีนะ ฉันจึงหาข้อมูลเกี่ยวกับองค์กรสัตว์แปลกของประเทศไทยจนเจอกับองค์กรที่มีชื่อว่า TEPA พวกพี่ในองค์กรให้การตอนรับและในความรู้เชิงลึกเกี่ยวกับงูแบบที่เราไม่เคยรู้มาก่อนและได้ไปเป็นในงานต่างๆมันทำให้ฉันรู้สึกอยากให้คนหลายๆคนเปิดใจแบบฉันดูว่างูก็เป็นสัตว์เลี้ยงได้เหมือนกันจนในที่สุดฉันก็ได้งูมาเลี้ยงหนึ่งตัวชื่อสมหวัง มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกหลงใหลมันมากขึ้น

อยากให้โลกรู้ว่างูน่ารัก

ฉันชอบแมว

ฉันชอบ แมว
เอาจริงๆฉันชอบหมามากกว่าแมวนะ เพราะตอนเด็กเด็กฉันเคยโดนแมวกัดจนเลือดออกเยอะเลย มันเลยทำให้ฉันไม่กล้าเล่นกับแมวเท่าไหร่ เป็นเพราะว่ามันดูอารมณ์ไม่ค่อยออกเหมือนหมา แมวมันชอบทำหน้านิ่งๆจนฉันไม่กล้าเล่นกับมัน แต่ย้อนหลังไปสองปีที่แล้วเพื่อนของฉันเลี้ยงแมวแล้วฉันก็ไปบ้านเพื่อนบ่อยมาก ได้เล่นกับแมวตัวนี้ตั้งแต่ยังเล็กเลยทำให้ฉันกล้าเล่นกับมัน แล้วมันมีเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าจริงๆแล้วแมวก็รู้เรื่องนะ รู้เรื่องไม่แพ้หมาเลย มีวันหนึ่งฉันนอนอยู่กับแมวในห้องแมวหลับอยู่แล้วฉันร้องไห้หนักมากแมวตัวนั้นชื่อน้ำแข็งมันตื่นขึ้นมามองหน้าฉันแล้วมันก็เดินเข้ามาหาเอาหัวมาถูที่หน้าฉันเหมือนมันรับรู้ได้ว่าฉันกำลังเศร้าอยู่ และด้วยความเคยชินกับมันและรู้จักแมวมากขึ้นทำให้ฉันกลายเป็นทาสแมวจนถึงตอนนี้


ชอบใส่รองเท้าส้นสูง

สิ่งที่ชอบมาอีกอย่างเลยก็คือรองเท้าส้นสูงคือต้องพูดก่อนว่าบ้านอยู่ใกล้โรงเรียนมากแต่เราก็เลือกที่จะมาเช้าบอกย่าให้รีบมาส่งที่โรงเรียนเราก็เป็นเด็กดีอะเนาะมาเช้าทุกวันไอ่คนอื่นก็คิดว่าเราทำไมขยันตื่นขยันมาโรงเรียนครูก็ชมว่าเป็นเด็กดีรีบมาโรงเรียนแต่เช้าตรู่ บ้างครั้งคือมาก่อนประตูโรงเรียนจะเปิดเสียอีก 555 แต่รู้หรือไม่อีที่ฉันมาเช้าทุกวี้ทุกวันนั้นก็คือมาเพื่อแอบใส่รองเท้าส้นสูงของครูที่เขาเอาไว้ในห้องเออใส่แล้วก็เดินเป็นแบบคุณครูสุดสวยเป็นผู้หญิง555 คิดแล้วก็ขรรมตัวเองตอนนั้นก็คือเด็กมากอนุบาลแล้วคือก็ยิ่งมั่นใจว่าฉันนั้นเดินมาถูกทางแล้ว555 ทำยังไงได้ใจมันรักถึงต้องตื่นเช้าขนานไหนก็จะทนเพื่อมาใส่รองเท้าส้นสูงสุดสวย555

สวยไปเลยจ๊ะ
สวยไปแล้ว
สวยวนไปคะ

ฉันชอบดูหนังผี

ฉันชอบดูหนังผี จะเป็นคนนึงที่ชอบดูหนังผีมากถึงมากที่สุด ทั้งๆที่ตัวเองก็เป็นคนที่กลัวผีมากเช่นกัน เมื่อก่อนจะเป็นคนชอบซื้อหนังแผ่นซีดีมาเก็บไว้ 100%ของหนังที่ซื้อมาเก็บไว้ก็มีหนังผีอยู่90%ซะส่วนใหญ่เพราะหนังผีให้ความรู้สึกที่ต้องลุ้นกับตัวละครมาก ให้ความตื่นเต้น รู้สึกว่าเป็นหนังที่ต้องมีการคาดเดายากกว่าหนังรักหรือตลกทั่วไป ยิ่งหนังผีที่หักมุมตอนจบแล้วเราถึงกับอุทานออกมาว่า เห้ย! ยิ่งรู้สึกรักและปลื้มปิ่มมากๆ กับหนังเรื่องนั้นจริงๆ แล้วการที่ชอบดูหนังผีของฉันมันก็มีส่วนที่ทำให้มาเรียนภาพยนตร์ด้วย

ฉันชอบฟังเพลงเวลาเดินทาง

เวลาเดินทางไหนหรือต้องนั่งรถไปไหนสักที่ฉันชอบที่จะหยิบหูฟังขึ้นมาฟังเพลงทุกๆครั้ง เพราะรู้สึกว่าการฟังเพลงในการเดินทางมันรู้สึกเหมือนได้อยู่ในโลกส่วนตัวแล้วไม่ว่าปลายทางที่เราจะไปมันจะไกลสักแค่ไหนขอแค่ได้ฟังเพลงฉันจะรู้สึกเพลิดเพลินแล้วไม่รู้สึกเบื่อหน่ายกับการเดินทางสักนิดแถมยังรู้สึกว่าหนทางดูใกล้ขึ้นอีกตางหาก แล้วเพลงยังมีผลต่อการที่ทำให้เราไม่เครียดในขณะเดินทางไม่ว่าจะเราจะขึ้นรถสาธารณะที่มีผู้คนมากๆ แค่หยิบหูฟังขึ้นมาก็รู้สึกว่ารถทั้งคันเหมือนมีแค่เราคนเดียวที่นั่งมา แต่ถ้าวันไหนลืมเอาหูฟังมาจะรู้สึกเซ็งทันที